Echtscheiding

Mediation voor de ouders maar coaching voor uw kind!


Vanaf het eerste begin van de scheiding is het zeer belangrijk dat de kinderen buiten de conflicten gehouden worden.

Daarom is het zo belangrijk dat naast de mediation die u voor uzelf zoekt de kinderen niet vergeten worden.

 

Ik draag daar met alle liefde mijn steentje aan bij door ervoor te zorgen dat er juist in deze periode een onafhankelijke vertrouwenspersoon is voor de kinderen. Samen kunnen we ervoor zorgen dat we de kinderen zo goed mogelijk door de scheidingsperiode heen helpen zodat ze er sterk en weerbaar en zonder al te veel schade doorheen komen.

 

Ieder kind gaat er vanuit dat zijn vader en moeder gewoon altijd bij elkaar blijven. Vooral jonge kinderen vinden dit zo vanzelfsprekend dat ze er geen moment aan twijfelen dat dit altijd zo blijft. Wanneer deze situatie plotseling blijkt te veranderen door een scheiding, wordt het vertrouwen van het kind danig op de proef gesteld. Alles dat vertrouwd was, is plotseling verdwenen. En de scheiding is nog maar het begin van een reeks van veranderingen in het leven van het kind.

 

 Vaak moet een kind verhuizen. Het moet wennen aan een ouder die afwezig is. Maar ook alle gewone dagelijkse dingen veranderen. Vanzelfsprekende zaken als samen eten of een verhaaltje voor het slapen gaan, zijn plotseling niet meer hetzelfde. En daarnaast wordt het kind ook geconfronteerd met de gevoelens van de ouders. Want hoe goed de scheiding ook geregeld wordt, gevoelens zijn toch niet uit te sluiten De scheiding van de ouders is voor kinderen een ingrijpende verandering in hun leven.

 

Een scheiding roept bij kinderen veel uiteenlopende gevoelens op. Na de scheiding laten kinderen veel verdriet zien maar ook angst voor de onbekende situatie en soms ook boosheid naar de ouders toe, voor het creëren van deze nare situatie of het in de steek laten van de andere ouder voor het gevoel van het kind. Vooral wanneer er een derde persoon in het spel is kan boosheid de boventoon voeren bij de emoties van het kind.

 

Maar soms zijn kinderen na een scheiding ook opgelucht en tevreden omdat er een eind is gekomen aan een zeer nare periode van veel ruzies in huis. Deze gevoelens zijn zowel voor het kind, de ouders en de omgeving vaak minder goed te begrijpen. Van deze gevoelens kunnen kinderen zeer in de war raken en opnieuw erg verdrietig en boos worden. Een kind wil namelijk helemaal niet blij of opgelucht zijn met het vertrek van een ouder. Kinderen kunnen erg in de war raken van hun tegengestelde gevoelens na een scheiding.


Daarnaast zien we ook een groep kinderen die heel weinig emoties laten zien. De scheiding lijkt hun weinig te kunnen schelen, maar meestal is het tegendeel waar. Vaak stellen kinderen zich zo op om de ouders te ontzien. Deze kinderen gedragen zich dan ook vaak extra lief of trekken zich erg terug, om de ouders niet tot last te zijn.

Ieder kind heeft zijn eigen manier van reageren. Dit wordt beïnvloed door een hoop factoren waaronder de leeftijd van het kind, de relatie met de ouders en de manier waarop de ouders het kind steunen tijdens de scheiding.




 












Emotionele gevolgen van een scheiding

 

Ondanks het toch regelmatig voorkomen van scheiding in de huidige maatschappij, schamen veel kinderen zich toch voor het feit dat hun ouders gescheiden zijn. Ze vinden het moeilijk er met leeftijdsgenoten over te praten uit angst om gek of zielig gevonden te worden. Soms speelt ook schaamte een rol wanneer het kind veel materialistische dingen is kwijtgeraakt door de scheiding.

We zien vaak bij kinderen van gescheiden ouders dat zij een gedeelte van de schuld van de scheiding bij zichzelf leggen. Gedeeltelijk komt dit doordat, vooral wat jongere kinderen zichzelf een grote rol toedichten in wat er om hun heen gebeurt. Vooral peuters kunnen de schuld erg naar zich toetrekken, omdat zij zichzelf nog erg als de belangrijkste persoon in de wereld beschouwen.

Maar door de schuld op zich te nemen, proberen kinderen ook grip op de situatie te krijgen. Iets wat buiten ze om gebeurt is beangstigend en hebben ze niet in hun macht. Door de schuld op zich te nemen, krijgen ze het gevoel het ook weer te kunnen herstellen.

 

Gelukkkig zie ik bij steeds meer ouders dat zij enorm veel waarde hechten dat het goed blijft gaan met hun kinderen tijdens de scheidingsperiode en daarna. De kinderen verdienen dan ook zorg en aandacht. Dat je daar als ouder in deze periode nauwelijks ruimte voor hebt is voorstelbaar. Ook is de loyaliteit van kinderen meestal zo groot dat je ook om die reden nauwelijk in staat bent er voor je kind te zijn.


Daarom is juist in deze periode een onafhankelijk persoon zo belangrijk die met geduld en compassie naar je kind kan luisteren en tot hulp kan zijn.